Voorjaar 2026, op de Samen Tuin is de moestuin opgestart. Het is mooi als we de ecogedachte door kunnen voeren, ook in het poetsen. Een goed begin is gemaakt, verantwoorde poetsmiddelen worden verzameld. Nu worden er alternatieve poetslappen gemaakt in verschillende diktes. In het tuincentrum ligt veel keuze aan natuurtouwen. De eerste gehaakte lapjes probeersels zijn:
- Jute komkommertouw, dat is vrij dik. een rode draad henneptouw erdoorheen. Rood betekent bij ons, geschikt voor het toilet.
- Dun jutetouw samen met een draad gekleurd hennepgaren.
- 100 % hennep ongetwijnt opbindtouw van het tuincentrum.
En nu natuursponsjes maken.
We gaan maar meteen verder uitproberen, willen erg graag de microvezelsponsjes vervangen, maar de maat is zo handig in de hand bij het afwassen. Van zesdraads-dun hennepmacramégaren met naald drie een handzaam zakje gehaakt, daar kan vulling in. 20 gram garen is genoeg voor een zakje. Er ligt schapenwol en hennepvezel op tafel om te proberen. Mocht dit niet lekker werken dan is het gemakkelijk om het er weer uit te halen en iets anders te proberen.
Bij het uitproberen van dit mengsel met losse wol was even het helemaal prima. Mooi zacht en handzaam, fijne maat. Maar na een tijdje klonterde de wol samen en werkte het niet goed meer. Dus openmaken het zakje en de wol eruit.
Nu moet er andere vulling geprobeerd worden. Alleen met uitgeplozen hennepvezel of daar een lapje al gevilte wol bij inschuiven of een stukje hennpmat van Hempflax. Waar de losse hennepvezel vandaan komt: ik had een te grote mat van hennepvezel uit Italie, Unopie, die heb ik verkleind en nu materiaal om de hennepvezel weer uit te pluizen. Natuurvezels zijn eindeloos te gebruiken.
3 mei, ons haakclubje komt bij elkaar in de Pipowagen. We zijn met z n drieen.
Vol enthousiasme aan het haken. Voorlopig gaan we twee maten uitproberen. Het kleine gehaakt zakje met verschillende vullingen en een iets grotere maat waar de hand in past. Een kant ruw, een kant zacht.
Het eerste probeersel is klaar, een kant zesdraads hennep gehaakt, de andere kant een breisel van dunne jute draad samen met een draadje wol.
Het microplastic sponsje is ook zo handig omdat er een schuurkant aan zit. Daar moeten we ook een goed natuurlijk alternatief voor vinden. Materiaal dat daarvoor klaar ligt is een rol hennepvezelmat van Hempflax (wordt gebruikt in de bouw ), die is mooi ruw. Nederlandse henneo uit Oude Pekela!!
En wat ik al eerder had gedaan was een matje vilten van wol gemengd met losse hennepvezel. Die kunnen we ook meer maken en dan verschillende samenstellingen gebruiken.
En het mooie is, dat na langdurig gebruik, alles gewoon op de composthoop kan. Wat een winst is dat.
- Nog uitproberen, wol met harde vezels vilten tot "schuursponsje¨. Het cocostouw daarvoor uitpluizen, dit is een mooie harde vezel. En de uitgeplozen hennepvezel ervoor gebruiken.
- En een oud Japans gebruik is vaatdoekjes te maken van laagjes stoffen van versleten kleding, Zokin is de naam van deze vaatdoekjes. . Die worden met prachtige Sashikomotieven aan elkaar geregen. Dit gaan wij ook doen. Hier kan heel goed de oude linnen kleding voor gebruikt worden. Een laagje katoenen batting (vulling ) ertussen en met een mooie Sashikosteek aan elkaar zetten. Maaike Gottschall heeft me hiermee kennis laten maken. De eerste lapjes zitten aan elkaar. Maat 27 x 30 cm. zo ongeveer. En ja, de eerste negen vaatdoekjes zijn hier gemaakt. Weliswaar met de naaimachine, wat zijn ze mooi. Allemaal in lengtesteken doorgestikt, waardoor ze gemakkelijk uitwringen. En de eerste al in gebruik genomen. Blijmakende doekjes zijn het geworden.